شنبه 27 شهریور 1389
نویسنده: پویا روحی |
طبقه بندی:متافیزیک و معنوی،
مردمان گناه و ثواب را امری مطلق می دانند . گناه ، گناه است و ثواب ، ثواب ! لیکن شمس گناه و ثواب را ، امری "نسبی" و دارای ارزشی مشروط و اعتباری می شناسد .
"جهان" برخلاف پندار بسیاری از مردمان ، به خودی خود نه
"خیر" است و نه
"شر"
. بلکه بشر خود معیار این سنجش است. اوست که تعیین ارزش می کند ، و هم
اوست که دنیا را پلید و زشت ، یا زیبا و ستوده می بیند . بشر ، انسان والا
و کامل از نظر شمس ، خود ، آفریننده و در عین حال خود ، واژگونگر ارزش ها
و اعتبارهاست !
برگرفته از :
خط سوم (درباره ی شخصیت ، سخنان ، و اندیشه ی شمس تبریزی) - دکتر ناصرالدین صاحب الزمانی