چهارشنبه 31 شهریور 1389
نویسنده: پویا روحی |
طبقه بندی:روزنوشت،
داشتم با خودم فکر می کردم که چقدر اشتباهه از آدما انتظار کمک داشته باشی !! انتظار داشته باشی در شرایط سخت درک ات کنند !! انتظار داشته باشی حتی بهت فکر کنند !! ...
اما شاید درستش اینه که همیشه سعی کنی تا به آدما کمک کنی !! سعی کنی در شرایط سخت درکشون کنی !! همیشه به فکر همین آدما باشی !!
دیگه رسم زندگیه ، نمیشه کاریش کرد . تحمل دردها و رنج ها و سختی ها همیشه به دوش خودته . چرا انتظار بیهوده ؟
افسوس و صد افسوس برای زندگی آدما ...
آره ، خودتی و خودت ! تنهای تنها !!